Column Treurnis in de politiek

20 september 2021

Robert-Jan Bakker

 

TREURNIS IN DE POLITIEK

 

Grote kans dat elke lezer van deze rubriek in maart gestemd heeft voor een nieuwe Tweede Kamer. Dan zal ook bij iedereen verbazing bestaan over het uitblijven van een nieuw kabinet. Zouden wij daar wel in zijn geslaagd, als wij het hadden mogen proberen? Of bewijzen de afgelopen zes maanden hoe moeilijk het is om politiek te bedrijven?

Al vanaf de oprichting ben ik lid van het CDA, omdat ik er als lid van de Christelijk-Historische Unie vanzelf in ben terechtgekomen. Mijn partij verkeert in zwaar weer en dat doet me zeer. Ik heb bij de tijdelijke voorzitter en op een provinciale vergadering als mijn mening kenbaar gemaakt dat Kamerlid Omtzigt teruggehaald zou moeten worden in plaats van hem als eenmansfractie verder te laten werken. Hij durfde met Kamerlid Leyten het leed van duizenden ouders van jonge kinderen die zijn geruïneerd door de Belastingdienst aan de orde te stellen. Het gevolg was een gepikeerd kabinet, dat daarna geen andere keus had dan demissionair te worden.

Het onvermogen van het CDA valt niet eens echt op in de malaise waaronder heel politiek Nederland gebukt gaat. We moeten vechten om eruit te komen, hoorde ik Jesse Klaver op televisie zeggen. Jammer dat ik niet groen en links genoeg ben om op hem te stemmen, maar ik vind hem met dat optimisme en zijn hoffelijkheid de beste politicus die wij momenteel hebben.

R.J. Bakker

 

 Reageren? e-mail: