Column Liefde in de liturgie is…….. Mi, fa

19 november 2011

Amarja_Bol

Liefde in de liturgie is…….. Mi, fa

Het afgelopen jaar trok een advertentie voor de cursus de ideale hoveling mijn aandacht;” Het Boek van de Hoveling (Il libro del Cortegiano) van de 16de eeuwse Baldassar Castiglione vormt in grote lijnen de inspiratie voor deze zomercursus in Italiaanse sferen. Als Italiaans diplomaat die aan de grote hoven vertoefde, wist Castiglione als geen ander hoe de ideale hoveling geniet van de schone zaken des levens; muziek, dans, heerlijk eten en boeiende gesprekken – en dat alles natuurlijk in een ontspannen landelijke omgeving!”

 Ik besloot om mij in te schrijven. Het bleek ook  een cursus “de ideale adellijke persoon” te zijn.  In de rol van hofdienaar heb ik gezongen en altviool gespeeld en als adellijke dame gedanst en lekker gegeten.

De balzaal aan het hof was één van de weinige plekken waar adellijke dames en heren elkaar konden ontmoeten. Het ging daar dus om de liefde.

Het eerste dat een zanger op zangles moest leren was om het verschil tussen mi en fa te kunnen  laten horen.  Muzieknoten werden toen nog niet met letters aangeduid, maar met ut, re, mi en fa.  Aan die noten werden geen frequenties, bijv. 440Hz, maar klankkleuren toegeschreven. Aan de manier waarop een toon gezongen of gespeeld werd, moest je kunnen horen of het bijv. een mi of een fa was. Dat een muziekstuk eigenlijk niet op  mi kan eindigen is ook voor onze moderne oren nog steeds waar. Een mi moet oplossen in een fa. Dan is het volmaakt. Een mi moest klinken als een stevige, een robuuste, een scherpe, een metalige, een sterke toon. Fa moest klinken als een zachte, een warme, een volle, een ronde toon. Mi was een mannelijke toon en fa een vrouwelijke toon. Liefdesliedjes kregen iets dubbelzinnigs door het gebruik van de tonen mi en fa in de melodie. 

Het “Amen” na de zegen wordt vaak op mi, fa gezongen. Wat een mooie samenvatting van het evangelie en een dienst. Het gaat om de Liefde.

A.B.

Reageren?

 


 

Column Als je Geert heet mag je iets meer zeggen.

5 November 2011

Gert_Verweij

Als je Geert heet mag je iets meer zeggen.

Ik dacht even terug aan de verregende zomer. Er was niet elke veertien dagen een nieuwe column, dus wat er toen gebeurde is niet door de columnisten op gereageerd. We zijn al weer veel zaken vergeten. Ik haal een gebeurtenis terug in de gedachte. Tussen alle regenbuien door was er een proces tegen Geert Wilders. Hij werd vrijgesproken van belediging en haat zaaien. Zijn uitspraken waren wel bot, maar dat is niet strafbaar en als parlementariër mag je meer zeggen om het debat gaande te houden. Wat mij opviel bij de uitspraak, is dat het de nieuwswaarde van een poema op de Veluwe had. Even wat aandacht, maar geen volksopstand onder de aanklagers, geen vreugdedansen van PVV’ers die in polonaise of anderszins marcherende door de straten trokken. Of het kan niemand wat schelen, of we vinden het eigenlijk wel meevallen? En ja, grof in de mond zijn is niet strafbaar. Ongemanierdheid de nieuwe norm? 

Toch wil ik oproepen tot een Ander Geert Geluid. Ik begin maar met een ervaring van enige tijd terug.Ik daalde af op mijn fiets van mijn werk in Haarlem naar Amsterdam. Een tegenligger bracht mij ten val en ik lag nog na te schudden aan de kant van de weg. Toen ik uitgeschud was bleek de dader te zijn doorgereden. Gelukkig kwam er na enige tijd een man in een auto langs, die mij zag, maar hij ging aan de overzijde voorbij. Zo kwam er ook een man op een brommer, die niets voor mij kon doen.

Na enige tijd stopte er een noord Afrikaanse jonge man met zijn gepimpte auto. Hij ontfermde zich over mij en mijn kapotte fiets. Ik werd voorin gezet en mijn fiets werd tussen de super geluidsinstallatie in de kofferbak gestopt / gepropt. Bij de spoedeisende hulp van het ziekenhuis aangekomen hielp hij mij naar binnen en stalde de fiets. Ik wilde hem uitgebreid bedanken, maar hij reedt al weg. Waarschijnlijk op weg naar de autowasplaats om te proberen het kettingsmeer en de modder uit de hoogpolige vloerbedekking weg te krijgen. Ik heb hem op kosten gejaagd.

Mijn barmhartige Sammarokaan. 

Als je Geert heet mag je iets meer zeggen. Daarom is het fijn om columnist te zijn.

Geert Verweij

Reageren?