Column Spirituele transformatie

12 juli 2015

Jean Paul Kruk

Spirituele transformatie 


“Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven.”                                            Matheüs 5: 5

Dit wordteen weergave van het laatste jaar in mijn persoonlijke levensverhaal.
Momenten van synchroniciteit. Serendipiteit. Lotsbestemming. Dat alles samen, op zijn plek valt? Ken jij ze? Drie life events staan op mijn netvlies gebrand, staan in mijn geheugen, mijn hart gegrift en zijn in mijn ziel gekerft. Niet ver-steen-d, ge-stol-d, maar springlevend!

Op 18 juli 2014 kwam ik via Facebook in contact met Kim Moreau (zie mijn column Vier de liefde, vier vier het leven). Ze was getraumatiseerd, maar de schoonheid van buiten en van binnen raakte mij, diep in mijn hart en ziel. We ervoeren een spirituele en emotionele connectie, hadden gemeenschap pelijke interesses. Wat je maar 1 keer in je leven overkomt. Ontving haar kracht, kwam in een positie ve flow.  Door onvoorziene omstandigheden hebben we momenteel geen contact meer. De tijd zal le ren welke waarde Kim in mijn leven heeft. Haar impact op mijn leven is ongeëvenaard. Dacht niet dat ik nog zoveel van een vrouw, mijn ware liefde, kon gaan houden. God is groot en goed!

In het weekend van  18, 19 april j.l. sloot ik mij via Facebook (tel je zegeningen) aan bij het Spiritueel Netwerk Nederland. Ik kreeg subiet een uitnodiging voor een spraakmakende film. Op maandag 20 april j.l. vond hij in de hypermoderne JT bioscoop in Hilversum plaats. Een boekverfilming. Naar het gelijknamige, opzienbarende boek The Power of the Heart (zie mijn stukje, in de Koerier, mei 2015). Genre? Caleidoscopisch. Verschillende verhaallijnen komen aan het einde van de film samen. Inter views met spirituele goeroes/auteurs 2.0, zoals Eckhart Tolle, Paulo Coelho, Deepak Chopra, Mark Nepo, Isabel Allende en Maya Angelou.  Mijn gevoel? Geëmotioneerd. Ik had gelezen over gnostische christenen die de eindtijd niet als de Apocalyps, maar als een spirituele transformatie van de aarde zien.  De samenstelling van het kijkerspubliek, voornamelijk vrouwen, vond ik frappant, veelzeg- gend. Er is een wereld te winnen voor mannen. Kunnen hun zachte, vrouwelijke kant meer laten zien. De missie van de auteur? Mensen moeten meer gaan leven vanuit hun hart, de zetel van de ziel. Ons innerlijk kompas. Een bron van intelligentie en wijsheid. Van zacht(moedig)heid en tederheid. Deze film was een adembenemende ervaring en een eye-opener voor mij. Schoonheid was er, overal …

Op 24 april j.l. woonde ik een één-daagse retraite, een verdiepings/-inspiratiedag in La Verna bij. Een Franciscaans centrum voor spirituele groei en ontwikkeling. Thema: “Thuiskomen bij jezelf.” D.m.v. gesprek, visualisatie en meditatie-oefeningen bracht docent Ton Roumen ons op het spoor van ons grootste verlangen en de daarbij horende waarden in en zin van ons leven. In contact met de legen- de van St. Christoffel  ging ik op avontuur. Mijn queeste, zoektocht, resulteerde in het doen van een mooie ont-dek-king: mijn authentieke ik, mijn Ware Zelf. Ik had een spirituele transformatie doorge- maakt. Mijn bestemming was bereikt. Ik kwam thuis.  De zachtheid, de tederheid die ik voelde, be- leefde, proef ik vooral in de volgende twee passages, respectievelijk uit een lied en uit een gedicht:
“Wek mijn zachtheid weer/geef mij de ogen van een kind/ Dat ik zie wat is en mij toevertrouw/ en het licht niet haat/Wek mijn zachtheid weer.” (Lied 925, Huub Oosterhuis, Antoine Oomen).
“… En toch is er Eén die al dit vallen zachtjes (teder) in Zijn handen houdt.” (Rainer Maria Rilke, “Herbst”).

Jean-Paul Kruk

 

Reageren? e-mail:

Column Communicatiesnelheid

  

14 juni 2015

Amarja Bol

Communicatiesnelheid 

Een brief schrijven vond ik een heerlijke bezigheid voor een regenachtige middag. Een brief krijgen en dan lekker met een kop thee de brief wel twee drie keer lezen en dan na een tijdje eens beantwoorden. Dat waren de jaren tachtig. Ik moet bekennen dat ik nauwelijks meer brieven schrijf. Het contact met een meeste penvrienden van toen is verwaterd. En vrienden in Nieuw Zeeland bel ik gewoon op, want voor de kosten hoef je het niet te laten. Alleen het tijdsverschil is soms lastig.

Mailen gaat veel sneller. De etiquette is hieraan aangepast. Eigenlijk hoor je zo snel mogelijk te reageren. Voor een sms bericht of whatsapp geldt hetzelfde.

Afgelopen week kreeg ik voor het eerst een sms met daarin een doodsbericht. Een cliënt die ik aan huis behandelde was overleden. Om afspraken te verzetten of vragen te beantwoorden is de mail (op de telefoon) handig. Ik omarm deze mogelijkheden zeker. Nu was het opeens een dilemma geworden. Zou ik binnen een half uur snel mijn condoleances versturen via de sms of een kaart schrijven zoals ik gewoon ben bij een
overlijden. Even gaan zitten voor zo'n kaart is voor mijzelf ook een manier van omgaan met verlies. Op vrijdagavond een brief versturen die omdat er op maandag geen post meer bezorgd wordt op z'n vroegst dinsdag aankomt staat in schril contrast met alle snelle communicatie die ik met deze familie heb gehad.

Ik heb toch de kaart geschreven, mijn dilemma erin aangestipt en nu hoop ik maar dat de familie het in de loop van de week gaat begrijpen waarom er niet direct reactie kwam.

Het leek mij toch goed om de snelheid wat lager te houden. Op de (elektronische) snelweg is het heel gevaarlijk als je te langzaam rijdt, maar op het woonerf, waar het leven zich afspeelt in als zijn facetten is 30 km een veilige snelheid.

Amarja

 

 Reageren? e-mail:

 

Column Hemelvaartsdag

17 mei 2015

Henny Ridderikhof

 

Hemelvaartsdag 

Nooit eerder was ik met Hemelvaartsdag in de kerk. Van huis uit niet meegekregen. Voor het protestantse schippersinternaat waar ik opgroeide waren de vrije dagen rondom Hemelvaartsdag een mooie gelegenheid om met de kinderen op kamp te gaan. Alle middelbare scholen in de omgeving van het internaat gaven de schipperskinderen de woensdagmiddag voor Hemelvaartsdag vrij want dan begon ons kamp al. Sinds ik in november 1988 in Michiel mijn zielsverwant vond, zeker op het gebied van het lange afstand fietsen, fiets ik op Hemelvaartsdag van Amsterdam naar de afsluitdijk. De vrijdag en zaterdag na Hemelvaartsdag fiets ik dan via de afsluitdijk, Gaasterland, Lemmer, Kampen, Harderwijk en Eemnes weer naar huis. Een rondje IJsselmeer dus.

Michiel en David fietsen terwijl ik dit schrijf ergens in de buurt van Medemblik. Maar ik moest dit jaar thuis blijven in verband met de laatste loodjes van mijn studie.” Ach, het arme buitenkind;” verzuchtte een collega toen ze dit hoorde. En ja, ik vind mijzelf eigenlijk ook wel ontzettend zielig. Maar ik had vanmorgen wel de gelegenheid om eindelijk eens te gaan zien en horen wat er op Hemelvaartsdag in de kerk gebeurd. Zo had ik bijvoorbeeld werkelijk geen idee waar met Hemelvaartsdag over gepreekt wordt.

Het is bekent dat iedereen iets anders uit de preek onthoudt. Wat ik vooral onthouden heb is dat de Hemelvaart van de Zoon nodig was omdat God in de gedaante van een mens zo zijn beperkingen had. Daarom was het belangrijk dat “de Zoon” werd opgevolgd door “de Geest.” Zo had ik het nog nooit gezien en ik vind het een mooie gedachte. Alleen vind ik het theologisch gezien wel jammer dat Hemelvaart en Pinksteren (míjn meest geliefde kerkelijke feestdag) niet op één dag vallen. Maar eerlijk gezegd ben ik er “fiets technisch” gezien wel blij om. Volgend jaar rij ik op Hemelvaartsdag weer van Amsterdam naar de afsluitdijk, sorry.

Henny Ridderikhoff

Reageren? e-mail: 

Column Dwepen met een leider

 

 

3 mei 2015

Robert-Jan Bakker

Dwepen met een leider 

Als je op televisie een getergde President Obama commentaar ziet leveren op de hevige rassenrellen in verschillende Amerikaanse steden, is het bijna niet meer voor te stellen hoe hij aan het begin van zijn ambtsperiode een miljoenenpubliek tot dwepen verleidde met zijn 'Yes, we can'.

Net zo'n effect doet zich voor bij de huidige Paus, die met grote jubel in de hele wereld is begroet.

Wat kreeg hij veel lof, toen hij zich naar het eilandje Lampedusa liet vliegen en daar heel Europa de les las over de opvang van de bootvluchtelingen. De paus weet precies hoe het moet, maar van politiek lijkt hij weinig verstand te hebben. Gelukkig is er dan iemand als de columnist Ephimenco in Trouw die daar de vinger bij legt.

Leiders kunnen met mooie woorden suggereren de oplossing weten en het publiek gaat in die misleiding maar al te graag mee. Wij wensen te vergeten dat oplossingen bijna altijd zwaar bevochten zijn, zoals minister Asscher eerlijk toegaf na de tobberige besprekingen over de uitgeprocedeerde asielzoekers.

Ook intern schrikt Paus Franciscus er niet voor terug de show te stelen en dapper aan journalisten tijdens een vliegreis te zeggen dat hij zichzelf niet belangrijk genoeg vindt om een oordeel over homo-mensen te hebben. Dient zich de gelegenheid aan dat Frankrijk een ambassadeur van het andere gevoelen bij de Heilige Stoel detacheert, blijkt dat iets anders te liggen.

Applaus, applaus is er voor de nederige leider die zijn collega-bestuurders in Rome in vijftig punten terecht wijst. Waar vast en zeker redenen voor zullen zijn, maar dat die dingen zich voordoen zou zomaar te maken kunnen hebben met de waarheid dat gemakkelijke oplossingen niet bestaan. Het valt dus voor een leider niet mee te doen alsof dat wel zo is of om als publiek die schone schijn te weerstaan.

R.J. Bakker

  

 Reageren? e-mail:

Column Heilig(ing)

 

 

19 april 2015

Jean-Paul Kruk

 Heilig(ing)?

 

“All in life is sacred. We come into life as sacred beings.  When we abuse the sacredness  of life we   affect all Creation.” Chief Arvol Looking Horse, White Buffalo Day Proclamation 2014

Wat is nog “heilig(ing)”  voor ons? Het Van Dale Woordenboek geeft ons brukbare  definities: van heel, volmaakt, integer,  gewijd, tot  vroom,  waarachtig. In films vliegen ons de  f-woorden om de  oren. Beschaving?  Mensenrechten (bijv. seksueel misbruik) worden met voeten getreden. Jihadisten (IS, Boko Haram) desavoueren,  desacreren heiligdommen (cultureel erfgoed) en storen zich aan God noch gebod.  Een tweede Beeldenstorm. Zich beroepend op de heilige teksten van de Koran en de ha dith (uitspraken van Mohammed); opportunisme ten top. Anders refereert men aan de geschiedenis om misdaden te legitimeren. In“heilige”oorlogen  is het de God van Israël,  die oorlog voert. Vaak te gen wrede, oorlogszuchtige vol keren. Onderdeel van Zijn heilsplan.  In het N.T. doet  J.C.  aan om-denken.  Geweldloos: de andere wang toekeren. Een appèl op de ander doen.  In de 20e eeuw wa- ren we getuige van twee Wereldoorlogen en vele andere brandhaar den. In gewelddadige conflicten werd de fysieke integriteit van mensen (incl. blootsteling aan gif)beschadigd , de eer van vrouwen (verkrachtingen) aangetast. We stonden aan de zijlijn keken toe, zelfs weg.  Menselijke waardigheid, medemenselijkheid? Paus Franciscus sprak recent over de heiligheid van het menselijk individu, zijn onvervreemdbaar recht. Eén mensenleven meer of minder telt blijkbaar niet.  Onverschillligheid, ge- weld en hebzucht  zijn de euvels van deze tijd. Is een mens niet meer de beelddrager van God? Ver- dient hij geen liefde, respect meer? Behandeld te worden zoals hij behandeld zou willen worden (De Gulden Regel, Mattheüs 7: 12)? Hij is toch verbonden met zijn naaste, de ander, en de Ander?

De sabbatsheiliging.  De sabbat is er voor de mens, de mens niet voor de sabbat. Het leven, ook van een in een put gevallen schaap, is heilig, kostbaar en waardevol. Een geschenk van God. We hebben het over de heilige sacramenten in de kerk, de Doop en het Avondmaal. Rooms-katholieken spreken van heiligen en het heilig verklaren van bijzondere mensen. In het Oude Testament staan de Israë-lieten voor een grondkeuze (Deuterenomium 30: 10-20): het leven (licht, liefde) of de dood (donker, angst). “Gij dan, kies het leven “. In Filippenzen 2: 5-11 lezen we hoe Jezus Christus zich ontledigt, ver nederd wordt als de Knecht des Heren. Gekruisigd, om verhoogd, ge-heilig-d te worden.  Liefde over-wint alles. Dit is thuiskomen, in je safe haven, je heilige plek, je veilig voelen, jezelf zijn.

De spirituele weg, de weg van de heiliging, is het werk van Gods genade. Dichter bij het bestaan van God komen: “… Wees heilig , want ik ben heilig.”(1 Petrus 1: 16). Dit gaat vaak gepaard met rituelen. Een teken van verbondenheid door elkaars handen vast te houden. De Salaam-Shalom Vriendschaps kring. Joden, moslims, christenen voelen zich verbonden met elkaar. 22 februari 2015: Solidarity  Walk; zeg het met bloemen! Een voetwassing, teken van dienstbaarheid, gastvrijheid. Een kaars aan- steken voor een dierbare overledene. Wij leven in deze  wereld, maar zijn geen deel van deze wereld.  Wij zijn ge-heilig-d. Dit staat nogal eens op gespannen voet met de weerbarstige werkelijkheid. De zachte krachten zullen echter overwinnen. Mensen die “volmaakt” zijn, in de zin van integer, uit-één-stuk,  toegewijd aan God, eerbiedigen elke vorm van  leven, cadeau van God. Het herijken van de spi ritualiteit van de heiliging van het leven, van verbondenheid met alles wat leeft,  een nieuw bescha- vingsoffensief, is wat mij betreft dan ook een absolute must! Zoek het heilige ook in kunst & cultuur (nationale museumweek, 18-26 april 2015) en in muziek … I know there is love and hope to be found in this world (Rumer) …

Jean-Paul Kruk

 Reageren? e-mail: